Adını andığımda…
Yüreğimin tam ortasına bir şeyler saplanır..
Sanki Azrail kucak açmış
Senin kılığında
Bana
Gözlerim bulutlanmıştı sanki

Feryat ediyordum
Yürüyordum ama sana ulaşamıyordum
Ellerimi ellerine değdiremiyordum bir türlü
İçimde fırtınalar kopuyordu

Attığım adımlar beni geriye çekiyordu
Çığlık çığlığaydım
Tek sen duyasın diye beni
Sesim çıkmıyordu
Bağırıyordum ama duyuramıyordum sana kendimi

Yüzüm paramparçaydı
Bakmaya utanmıştım sana
Yüreğim acıyordu
Adını zikir ediyordu kalbim adeta

Izdırab içindeydim sanki
Acı çekiyordum
Yüreğim sıkışıyordu
Gördüğüm hayal, ruh..
Sendin

Geceler üzerime çöküyor sanki
Her gece rüyamda işin ne senin..?

Duygu Şensoy

Paylaş Bunu: